Melodia byla jakas taka odlegla i nie do pochwycenia – jakby nie z dzwieków, lecz samego na nie oczekiwania, jakby z innego swiata, którego harmonie, jak wierzyl, kiedys w koncu pojmie... Bo to, co spotkalo Jima, bylo poczatkowo nie do pojecia. Doyler byl kiedys jego kumplem, potem wyjechal na dlugo i teraz powraca z glowa nabita rewolucyjnymi idealami i... jezykiem sklonnym do róznych bluznierstw.